Order of Premontre, Premonstratensians, Norbertines, and White Canons

R. D. Matthias Norbert Mische, O. Praem.

Mische
Birth: augustus 19, 1940

Death: september 6, 2014

House: Tongerlo

Norbert Mische werd geboren in volle zomer op 19 augustus 1940 in Wittichenau in Silezië (Duitsland). De terreur van de Tweede Wereldoorlog raasde doorheen zijn kindertijd met ontbering, angst en bedreiging. Hij woonde samen met zijn moeder in Hirschberg. De streek werd platgelopen door Russische en Poolse soldaten en het Nazi-regime zette zich in alle hevigheid door. In de winter van 1946/47 is moeder Mische met haar zoontje te voet, in het holst van de nacht, op de vlucht geslagen. Ze namen de Elbe als leidraad om hopelijk ergens uit te komen aan de Noordzee. Ze verplaatsten zich alleen ‘s nachts om niet te worden opgemerkt. Alle bruggen waren kapot geschoten, maar de winter was zo streng dat de Oder was dichtgevroren zodat ze probleem-loos de overtocht konden wagen over het ijs. Een jaar lang waren ze samen op de vlucht. Hij was nauwelijks een ventje van goed 6 jaar oud. Aangeland in Cuxhaven verbleven ze in een vluchtelingenkamp. Norbert woonde er tot in 1959.
 
Was zijn doopnaam Norbert reeds een voorbode van zijn roeping? De Heer Jezus heeft hem gewild en geroepen. Op 8 december 1959 ontving hij van prelaat Nys het witte ordeshabijt in de norbertijnenabdij van Leffe en de kloosternaam Matthias. Er kwamen meerdere Duitse jongeren naar de abdij van Leffe waar men de droom koesterde om het voormalig norbertinessen-klooster van Wenau te herstichten. Door omstandigheden liep het anders.
 
Cfr. Matthias deed als geprofeste met 7 andere Duitssprekende confraters van Leffe een transitus naar de abdij van Tongerlo. Mgr. Vanuytven wijdde hem tot subdiaken op 25 april 1965 en diaken op 29 augustus van hetzelfde jaar. Mgr. Daem, bisschop van Antwerpen, wijdde hem tot priester op 24 juli 1966. Hij studeerde twee jaar liturgie in Trier en in 1968 werd hij kapelaan in de Karlskirche in Wenen. Na een korte tussentijd in Tongerlo en ziekenhuispastoraal in Hamborn (D) was hij met enkele confraters gedurende 15 jaar werkzaam in Neugraben (D) in de parochie van het H. Kruis. Daar nam hij ook de zorg op zich voor de Oekraïense Grieks-katholieke geloofsgemeenschap.
 
In 1986 keerde cfr. Matthias terug naar Tongerlo en werkte hij o.a. mee in het abdijarchief. Op verzoek van prelaat Broeckx van Postel ging hij einde 1990 naar Congo, voor ondersteuning in de norbertijnen-priorij van Kinshasa. Sinds 1994 was hij ononderbroken terug in Tongerlo. Hij leefde idioritmisch en wat terug-getrokken. Hij restaureerde met ijver kleine kunstvoor-werpen en was behulpzaam bij computerperikelen. De liturgie celebreerde hij met grote sereniteit, bondigheid en rustige schoonheid. Sinds 1995 redigeerde hij jaarlijks het directorium liturgicum van de orde. En dat deed hij ook reeds voor 2015.
 
Was het bezoek aan zijn dierbare familie in de voorbije vakantie een voorvoeld afscheid? Cfr. Matthias was voor zichzelf niet veeleisend. Hij leek een verstild lijden met zich mee te dragen, ‘kein Problem’ en ‘alles klar’ waren zijn gekende wendingen. Zijn gezondheid werd steevast beproefd. Wij kunnen nauwelijks inschatten hoezeer hij zich heeft voortgesleept om zeker niemand tot last te zijn. Enkele dagen geleden in een gesprek met cfr. Matthias over de verrijzenis en het eeuwig leven - schijnbaar los van wat hem zo snel zou overkomen - confirmeerde hij rustig en overtuigend: “Dat geloven wij niet, dat wéten wij”. In de namiddag van 6 september 2014 werd de Heer zijn ware toevlucht en redding. Cfr. Matthias is veilig aangekomen. Een plaats is voor hem bereid… “dat weten wij” met hem.
 
Other Categories:
 People » Departed » Tongerlo » september » 6