Order of Premontre, Premonstratensians, Norbertines, and White Canons

R. Fr. Frans Mertens, O. Praem.

Mertens
Birth: juli 11, 1945

Death: augustus 2, 2017

House: Abdij Tongerlo

Juist na de Tweede Wereldoorlog en toen nog feest van Sint-Norbertus op de liturgische kalender, wanneer Franciscus Mertens werd geboren in het ouderlijk huis te Wijnegem. Hij werd gedoopt in de parochiekerk van Onze-Lieve-Vrouw op 15 juli en ontving er op 1957-06-03 het Vormselsacrament. In het gezin van Karel Mertens en zijn echtgenote Maria Coppens kwamen later nog een broer en een zus bij. Frans liep school tot zijn veertiende jaar en kon dan aan het werk bij de Nationale Maatschappij van de Belgische Spoorwegen. Via cursussen allerhande kon hij zijn bekwaamheden versterken en werd hij eerste factageklerk. Ruim 25 jaar bleef hij in dienst bij de spoorwegen en werd daarvoor onderscheiden met de Burgerlijke Medaille 1ste klasse op 1987-03-11.

Na heel wat omzwervingen en een pak levenservaring vond hij opnieuw Christus en de Kerk. Hij kwam als jonge veertiger onze religieuze gemeenschap vervoegen als postulant op 1987-08-22. Aan de vooravond van het feest van Sint-Augustinus in 1987 ontving hij van prelaat H. Noyens het witte habijt. Op 1989-08-28 verbond hij zich door professie met onze gemeenschap van Godgewijd leven. Bijna drie decennia was hij de trouwe portier van onze abdijgemeenschap. Zoveel mensen  heeft hij ontvangen en even hartelijk weer een goede terugreis gewenst. Confrater Frans kon meevoelend luisteren met al wie sociaal en psychisch gekwetst of kwetsbaar was.

Hij kende onze gemeenschap diepgaand en doorzag scherp de drijfveren van medebroeders. Confrater Frans had een encyclopedische kennis. Verwijzend naar het fameuze woordenboek, werd hij wel eens gewaardeerd de “Dikke Mertens” genoemd. De filosofische vragen waren steevast een onderdeel van zijn discours. Hij had een ruime kennis van kunst en een esthetische smaak voor de vele artistieke expressies. Zijn precisie, zijn nauwgezetheid en zijn begrensde verantwoordelijkheidszin waren versterkt door zijn 25 jaren dienst bij de spoorwegen. Confrater Frans bewoog zich klokvast in een tijdskader en in een ruimte die door een rigide ordening werd beheerst.

In de liturgie nam onze medebroeder Frans een eminente plaats in. De lezingen in het getijdengebed en de eucharistie bracht hij als gesneden brood voor de luisterende gemeenschap. Zijn ondersteuning bij de koorzang en als succentor was een sterk gewaardeerde bijdrage aan het liturgisch leven van elke dag. Bij dit alles ging een nauwgezette en toegewijde voorbereiding vooraf. Vele teksten uit de H. Schrift maakte hij zich eigen en hij had een sympathieke affiniteit met Joodse vrienden. 15 jaar lang was hij bijna elk weekend op post aan de kassa in de abdijboekhandel De Oude Linden en was hij op zijn eigen wijze een klantbetrokken medebroeder.

Materiëel had broeder Frans weinig behoeften. Hij leefde heel sober. Een kamer met het hoogstnodige, dat was echt niet veel, was voldoende. Hij verliet de abdij zelden of nooit tenzij voor zijn jaarlijks verlof. Hij was altijd thuis, aanwezig en betrokken op zoveel vitale facetten van ons gemeenschappelijk leven.

Other Categories:
 People » Departed » Tongerlo » augustus » 2